Liny alpinistyczne

Liny alpinistyczne EN 1891 A przeznaczone do pracy na wysokości to liny półstatyczne (ang. semi static). Liny te cechują się niską rozciągliwością. Z tego powodu często nazywane linami statycznymi. Nie jest to błąd, te nazwy stosowane są zamiennie.

W dostępie linowym zazwyczaj używa się liny o średnicy między 10-11 mm. Dobór liny powinien być uzależniony od rodzaju przyrządów. Producent określa w instrukcji optymalną średnicę liny. Z doświadczenia wiemy, że najbardziej uniwersalną średnicą jest 10,5 mm. Jej parametry użytkowe oraz wytrzymałość na zrywanie powoduje, że liny tej średnicy są naturalnym wyborem.

Oprócz typowego użytku jak zajad czy asekuracja, liny alpinistyczne stosowane są do wielu operacji linowych. Liny EN 1981 A używa się także w ratownictwie, transporcie i speleologii.

Najczęściej liny alpinistyczne EN 1891 A produkowane są w białym kolorze z kolorową kontrolką. Na rynku jest także sporo lin jednolicie czarnych. Rzadziej spotykamy liny półstatyczne w wydaniu kolorowym.

W odróżnieni od lin do pracy na wysokości, kolorowe są najczęściej liny dynamiczne EN 892. Mają one możliwość pochłaniania energii przez rozciąganie się nawet do 30 %. Ta cecha sprawia że nie nadają się do dostępu linowego.